Sówka Erpegówka

Onibaba to żyjący w odludnych miejscach demon żywiący się ludzkim mięsem. Przybiera postać bezbronnej staruszki, która wabi strudzonych podróżnych do swojej chaty, gdzie częstuje kolacją oraz upaja zaprawionym ziołami sake. Kiedy goście są już  senni, bestialsko ich zabija, a następnie pożera. W swojej prawdziwej formie jest przerażającym upiorem, o włosach przypominających kłącza bluszczu , którymi jest w stanie pochwycić i spętać ofiarę. Z jej głowy wyłania się paszcza, wypełniona zębiskami, którymi jest w stanie łamać ludzkie kości. Onibaba powstaje ze starych kobiet, które w okresach głodu były wypędzane z wiosek i skazywane na śmierć głodową. Samotne i wygłodniałe popadały w obłęd i zapominały o człowieczeństwie, żywiąc się wszystkim, co tylko były w stanie zdobyć, nawet ciałami wędrowców , ostatecznie umierając z wycieńczenia i głodu. Po śmierci same zaczyna ją polować na ludzi, zmieniając się w ohydne demony.  Jedynym sposobem na ostateczne pozbycie się po...

Bardzo lubię tradycyjne podania i baśnie, a Księga Tysiąca i Jednej Nocy zawsze należała do moich ulubionych. Kiedy więc odkryłam, że istnieje gra planszowa usadowiona w realiach arabskich opowieści byłam podekscytowana. Tak właśnie weszliśmy z mężem w posiadanie gry Tales of the Arabian Nig hts , czyli Baśni Tysiąca i Jednej Nocy . O czym jest jest  Baśń Tysiąca i Jednej Nocy to pięknie wydana planszowa gra narracyjna dla od 2 do 6 graczy. Każdy wciela się w jedną z postaci znanych z arabskich opowieści: Ali Babę, Alladyna, Sindbada, Ma’aryfa, Scheherazade lub niewolnicę Zumarrud i podróżuje po świecie, aby wypełnić swoje przeznaczenie. Podczas przygody bohaterowie walczą z mitycznymi potworami, zdobywają skarby, ratują zaklęte księżniczki lub książęta, zostają bogatymi wezyrami i mogą niespodziewanie zmienić płeć, a jeżeli los im bardzo nie dopisze popadają w niełaskę żądnych krwi dżinów, niewolę, szaleństwo lub zostają zaklęci w małpy, czy inne szkaradne stworzenia. ...

Artykuł opisuje adaptację przygody z podręcznika podstawowego czwartej edycji Legendy Pięciu Kręgów, tym samym zdradza fragmenty przygody i jeżeli ktoś nie chce popsuć sobie niespodzianki, niech odłoży lekturę na później.  Zazwyczaj nie prowadzę gotowych scenariuszy. Tym razem jednak postanowiłam zrobić wyjątek — b yło mało czasu i potrzebowałam jakiegoś dobrego, sprawdzonego pomysłu. Miał a m ochotę poprowadzić dworską intrygę, więc opisana w głównym podręczniku czwartej edycji Legendy Pięciu Kręgów przygoda: Tournament of the Samurai wydawała się być idealna. Wymagała co prawda dostosowania do mechaniki oraz realiów piątej edycji, za to w porównaniu z wymyślaniem wszystkiego od początku i tak o był to duż e ułatwienie . A o to co mi wyszło: Tło polityczne W niespokojnych czasach, jakie nastały w Rokuganie zorganizowany przez Klan Feniksa pokojowy turniej sztuki został wykorzystany przez większość klanów jako okazja do nieoficjalnych rozgrywek politycznych oraz mn...

Dziś parę słów o moim ostatnim odkryciu w podręczniku Legendy Pięciu Kręgów, a mianowicie o budowania orszaku postaci gracza (attendants). Swoją drogą, nadal nie potrafię się przyzwyczaić do tego, że wiele całkiem ciekawych elementów mechanicznych zostało zamieszczone przez autorów w formie dopisku na marginesie. Systematycznie “odkrywam” jakieś dodatkowe zasady lub poboczne mechaniki, które umknęły mi przy pierwszym czytaniu podręcznika. Tak właśnie było z postaciami towarzyszącymi, czyli orszakiem. Odkopałam je przypadkiem, podczas tworzenia dworzanina Doji. Samuraj nigdy nie jest sam Prowadząc lub grając w rokugańskich realiach warto pamiętać o tym, że postacie rzadko bywają tak na prawdę same. Szukanie samotności to sygnał, że chce się coś ukryć lub ma nieczyste zamiary. Samurajom, szczególnie tym bardziej prominentnym, prawie zawsze ktoś towarzyszy: służba, niżej postawieni samuraje lub podopieczni. Postacie te tworzą wianuszek wielbicieli i popleczników, których możn...